Naast defensiedeskundigen, oud-ministers en een generaal die de noodklok over defensie luidden, pleitten afgelopen weekeinde in Letter&Geest jonge liberalen voor een kleinere krijgsmacht. Er is een nieuwe bescheiden defensiestrategie nodig met eenvoudige doelen en weinig middelen, vinden ze. De tegenstanders van de afbraak van de krijgsmacht wijzen erop dat de krijgsmacht door bezuinigingen te klein wordt en daardoor voor geen enkel doel meer goed inzetbaar is. Dit is het echte debat over de toekomst van de krijgsmacht.
Nee, de jonge liberalen stellen dat er keuzes worden gemaakt op basis van de aard en omvang van de dreiging voor Nederland en de belangen die daarmee gemoeid zijn. De krijgsmacht is er voor de verdediging van Europa en de Noordzee, schrijven ze. Ik dacht dat we dit debat ruim twintig jaar geleden hadden afgesloten. Toen is geconcludeerd dat voor Nederland de traditionele dreiging was verdwenen en dat defensie moet uitgaan van politieke ambities ten aanzien van onze deelname aan vredes- en gevechtsoperaties. Krijgsmachten zijn sindsdien met wisselend succes ingezet voor humanitaire hulp en vredesoperaties om stabiliteit te brengen in gebieden die broedplaatsen zijn van het internationale terrorisme.
Door dat laatste, en door de Amerikaanse drone-aanvallen is Al Kaida versplinterd en van een mondiale tot regionale dreiging gereduceerd. Die aanpak wordt ongetwijfeld ook toegepast als het aan Al Kaida gelieerde Al Nusra in Syrië aanslagen in Europa
wil uitvoeren.
Dit laat zien dat, in tegenstelling tot wat de jonge liberalen denken, de dreiging na de Koude Oorlog niet is afgenomen. Het aantal conflicten nabij Europa is juist de afgelopen jaren geëxplodeerd. Inmiddels is er een kans dat ook Nederland op de een of andere manier betrokken raakt bij een regionaal conflict in het Midden-Oosten of de Sahel. We kunnen niet anders, want Europese belangen zijn daar in het
geding. In het Midden-Oosten zijn dat oliebelangen. In de Sahel gaat het om energie en grondstoffen, de indamming van vluchtelingenstromen, internationale criminaliteit en de uitbouw van dit gebied tot djihadistische springplank naar Europa.
Maar een bijdrage aan operaties als Mali heeft geen prioriteit voor de jonge liberalen. Dat geldt ook voor de antipiraterij-operatie bij Somalië. Ook dat is vreemd. Nederland is het negende handelsland en de zeventiende economie van de wereld en heeft de grootste haven van Europa. Onze positie eist een forse bijdrage in de beveiliging van handelsroutes en afzetmarkten, toegang tot energie- en grondstoffenvoorraden en een stabiele Europese periferie.
Mijn grootste probleem met deze liberalen is dat zij geen relatie leggen tussen de inzet van de krijgsmacht, internationale solidariteit en internationale invloed. Daarop is belangenbehartiging gebaseerd. Door het gestuntel met Uruzgan zijn we internationaal prestige en volgens de Wikileaks onze G20-zetel kwijtgeraakt. De jonge liberalen tonen, mogelijk onbedoeld, aan wat er mis is met Nederland: we richten ons op onze eigen omgeving, en er wordt geen verband gelegd tussen een actief en solidair internationaal beleid, invloed en belangenbehartiging ten behoeve van onze economie en stabiliteit. Die ambitieloze nikserigheid is een van de verklaringen waarom Nederland zijn internationale positie kwijt is.
Experts
Related Content
