De grootste problematiek rondom het creëren van een Palestijnse staat op de Westelijke Jordaanoever is het Israëlische nederzettingenbeleid en de terroristische dreiging voor Israël. Maar een Palestijnse staat zou ook de militaire kwetsbaarheid van Israël kunnen versterken. HCSS defensie-expert Peter Wijninga legt in deze explainer van NU.nl uit waarom een Palestijnse staat in de Westelijke Jordaanoever uitdagingen met zich meebrengt.

Wijninga, defensiespecialist bij het Den Haag Centrum voor Strategische Studies (HCSS), analyseert de strategische diepte van Israël vanuit een militair-geografisch perspectief waarin het land door zijn geringe omvang zeer kwetsbaar is.

Geografische kwetsbaarheid

Israël beschikt van nature nauwelijks over ‘strategische diepte’: de fysieke afstand tussen de landsgrenzen en de vitale kernen (zoals grote steden en economische centra). Hierdoor kan het land zich strategisch gezien geen terreinverlies of bufferzones veroorloven bij een invasie, legt Wijninga uit.

Een soevereine Palestijnse staat op de Westelijke Jordaanoever en in de Gazastrook zou de militaire kwetsbaarheid van Israël volgens Wijninga sterk kunnen vergroten. Het verkrampt de toch al minimale strategische diepte, omdat vijandelijk gebied dan direct aan de smalle kuststrook van Israël grenst.

Om het gebrek aan strategische diepte op te vangen, streeft Israël naar militaire controle over randgebieden. Wijninga wijst er bijvoorbeeld op dat Israël na conflicten vasthoudt aan fysieke bufferstroken (zoals binnen de Gazastrook) om de eigen bevolking buiten het directe bereik van grondaanvallen of korteafstandsraketten te houden.

Omdat Israël geen fysieke ruimte heeft om oorlogen op eigen grondgebied uit te vechten, is de doctrine altijd gericht op het direct verplaatsen van het gevecht naar vijandelijk grondgebied en het neutraliseren van dreigingen op afstand, zoals de proxy-netwerken van Iran in Libanon en Gaza.

Bron: Nu.nl explainer, 24 januari 2024

Experts

© The Hague Centre for Strategic Studies